Είμαι άνθρωπος ακόμα

Κάποτε μου ‘πε κάποιος γέρος, κάπου σ’ άλλη εποχή
πως τότε οι άνθρωποι ήταν λιγομίλητοι και ζεστοί
πως όταν σκόνταφτες στον δρόμο όλοι σου ‘διναν το χέρι
η χειραψία δεν γινότανε μόνο όταν συμφέρει.

Τώρα χαμένοι σε μια ζούγκλα που το ζώα κυβερνάνε
όλοι πεινάνε για εξουσία, θρόνους αναζητάνε
κυνηγάνε χαρτιά που πάνω τους τυπώνουν νούμερα
μα όλοι όταν τους βλέπεις βρώμικα έχουνε κούτελα.

Βρίσκομαι στο κέντρο μια μάχης που ‘ναι άνιση
είκοσι τρία πια και βλέπω ότι βασιλεύει η εκμετάλλευση
ο κόσμος που ζω λειτουργεί με βάση τη διάκριση
είναι λίγοι αυτοί που για ν’ αλλάξουν κάτι έχουν διάθεση.

Όλα αυτά και άλλα τόσα με σήκωσαν απ’ το χώμα
και χαράζω έναν δρόμο διαφορετικό μα ίσιο
γι’ αυτό χαίρομαι όταν νιώθω ότι είμαι ζωντανός ακόμα
και το μόνο που ζητάω πια σαν άνθρωπος να ζήσω.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου