Βλέπω πρόσωπα άχρωμα, δίχως όνομα, άτονα
με κατάθλιψη στο βλέμμα που μου προκαλεί πεισμάτωμα
περπατάνε σαν νεκροί μέσα στη πόλη άσκοπα
έχουν δώσει τα όνειρά τους μαζί με χρυσό για δάνεισμα.
με κατάθλιψη στο βλέμμα που μου προκαλεί πεισμάτωμα
περπατάνε σαν νεκροί μέσα στη πόλη άσκοπα
έχουν δώσει τα όνειρά τους μαζί με χρυσό για δάνεισμα.
Κάπου μέσα μας έχουμε χάσει κάτι βασικό
κάτι που έχει ξεχαστεί απ’ τους νεότερους καιρό
κάτι που όταν το νιώθουμε, δύναμη γεμίζουμε
κάτι που μ’ αυτό, με μιας τον φόβο μας γκρεμίζουμε.
κάτι που έχει ξεχαστεί απ’ τους νεότερους καιρό
κάτι που όταν το νιώθουμε, δύναμη γεμίζουμε
κάτι που μ’ αυτό, με μιας τον φόβο μας γκρεμίζουμε.
Όμως μέσα μου υπάρχει δυνατή σαν φλόγα
κάθε ώρα ετοιμοπόλεμη για το τώρα
ούτε μία στιγμή δεν με πρόδωσε, δεν χάθηκε
μα έμεινε εδώ να με κάνει δυνατό βάλθηκε.
κάθε ώρα ετοιμοπόλεμη για το τώρα
ούτε μία στιγμή δεν με πρόδωσε, δεν χάθηκε
μα έμεινε εδώ να με κάνει δυνατό βάλθηκε.
Της ζωής μου ιερό έβαλα σκοπό
μέσα από μουσική και στίχους να σας το διηγηθώ
το συναίσθημα που διώχνει το σκοτάδι στον Άδη
πριν προλάβει να εισβάλει απ’ του μυαλού μου την άκρη.
μέσα από μουσική και στίχους να σας το διηγηθώ
το συναίσθημα που διώχνει το σκοτάδι στον Άδη
πριν προλάβει να εισβάλει απ’ του μυαλού μου την άκρη.
Ήρθε η στιγμή λοιπόν που τις λέξεις μου πλάθω
μη με ρωτάς το γιατί, γιατί περίεργα την είδα
έτσι παίρνω ξανά την πένα μου και γράφω
μέσα στο μυαλό σας με κεφαλαία γράμματα ελπίδα.
έτσι παίρνω ξανά την πένα μου και γράφω
μέσα στο μυαλό σας με κεφαλαία γράμματα ελπίδα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου