Δεν περιμένω το τέλος

Δεν περιμένω το τέλος, άλλο πια τέλος
στοχεύω ψηλά και γίνομαι με μιας το βέλος
ο στόχος τ’ αστέρια, να αγγίξω ένα απ’ αυτά, επομένως
η αρχή το ήμισυ, ο δρόμος ξένος.

Σε μέρη που δεν έχω φανταστεί ταξιδεμένος
ανθρώπους με χαμόγελα ζητάω απεγνωσμένος
ο χρόνος είναι ύπουλος, αρχίζει τελειωμένος
το τέλος του είναι η αρχή μου κι αρχή μου είναι το τέλος.

Τι ζωή μου κοιτάω μπερδεμένος
σαν τρίτος, αντικειμενικός μα γερασμένος
όταν ξεφεύγει η ευγένεια και μένει το μένος
κερδίζω το παιχνίδι μα όντας χαμένος.

Μα είπα δεν θα περιμένω το τέλος σαν γέρος
ωραίος, δεν είμαι ο πρώτος ούτε ο τελευταίος
η φωνή μες στο κεφάλι μου, μου δείχνει ένα μέρος
χωρίς αρχή, χωρίς τέλος και με πιάνει ένα δέος.

Τα όνειρα σαν βάζω σε σειρά μένω ακμαίος
μα τα όνειρα είναι για όταν είσαι κοιμισμένος
θυμάμαι πιο παλιά, όταν ένιωθα νέος
τα όνειρα ήταν στόχος και ο στόχος το τέλος.

Από βέλος, έγινα άνθρωπος συνηθισμένος

πληγωμένος, τέχνης πηγάδια ψάχνω διψασμένος
όλος ο χρόνος μου σε μια στιγμή σωμένος
μα ο χρόνος στο τέλος μοιάζει να δείχνει ηττημένος.

Το βράδυ ξεγλιστράει, μένω ξενυχτισμένος
η αυγή ξεπηδώντας θα δει αν είμαι πεπεισμένος
τα μάτια θα κλείσω, θα πω πως είμαι ευτυχισμένος
μα η ευτυχία καμιά φορά σημαίνει δυστυχισμένος.

Οι αποτυχίες μου τόπος ερημωμένος

ο άνθρωπος μέσα μου με ελπίδες γεμισμένος

ο επίλογος με κεφαλαία γράμματα γραμμένος, τέλος,

δεν περιμένω το τέλος, άλλο πια τέλος.

OmniPresent - Δεν περιμένω το τέλος (on YouTube)