Φώτα

Όταν ξεκινάς απ’ το μηδέν βλέπεις σκοτάδι
αυτό που λίγοι το ‘χουν δει και λίγοι καταλάβει
τα φώτα σαν πέσουν πάνω σου, δεν χάνεις κρίση
και δε μασάς κουτόχορτο που άλλοι έχουν αφήσει.

Πολιορκημένος από καταπέλτες που εκσφενδονίζουνε
ψέματα σαν να ήτανε πέτρες, στους δέκτες,
δεν ψάχνω να βρω του φταίχτες μα ν’ αφυπνίσω του ψεύτες
που είναι οι συνειδήσεις, που είναι ρε για βρες τες.

Τα φώτα της εξουσίας σε δελεάζουν
ο εθισμός είναι πολύς, το ξέρουν, γι’ αυτό τον μοιράζουν
απλόχερα σε όλους τους εύκολα χειραγωγημένους
μην τους ψάξεις, τους έχουν όλους πιασμένους.

Η θέση, μια θέση πιο πάνω από κάποιον άλλον
θα σε κάνει να νιώσεις κι εσύ αφεντικό μεγάλο
ο μόνος σου στόχος που έχεις βάλει εν ζωή
να γίνουν όλοι κακοί, όχι καλύτερος εσύ.

Βλέπω μια δήθεν μεγάλη ζωή να φιγουράρει
στο χαζοκούτι που υπνωτίζει με καμάρι
τους νάνους δείχνει γίγαντες, τους γίγαντες ρουφιάνους
όλα καλά τα φώτα κάνουν τη δουλειά τους.

Δυνατοί οι προβολείς με είδωλα φτιαγμένοι
που τα υιοθετείς χαρακτηριστικά, τι άλλο σου μένει?
Ένα ανδρείκελο κατάντησες να είσαι
ξέχασες ποιος είσαι, τώρα μόνο προσποιείσαι.