Εμένα σαν κοιτάς

Πως αρχίζει μία σχέση πως τελειώνει δεν παίρνεις χαμπάρι
σαν άνεμος σαν σκόνη πάνω στο φεγγάρι
όλα χάνονται σου λέω τα συναισθήματα κι οι λέξεις
αλλά όσο αντέχεις δεν παύεις να ‘χεις βλέψεις.

Μα όταν έρχεται το ψέμα και η ζήλια από πάνω σου
σαν κοράκια που τρέφονται με τη σάρκα σου
πόσο να τ’ ανεχτείς, πόσο να μη μιλάς
πόσο να κάνεις το χαζό, πόσο πες μου να μη γελάς.

Είναι ανορθόδοξα χαζό και τραγικό συνάμα
να ‘χεις κάποιον δίπλα σου με ψεύτικο κράμα
με ψεύτικη ζωή εικονικά λόγια και πράξεις
και πάνω από όλα άφθονες με φθόνο υπάρξεις.

Όσο και να παλεύεις να με αντιγράψεις
ξέρεις ότι ποτέ σου τον Γιάννη δεν θα φτάσεις
γιατί είμαι κάπου εκεί ψηλά και συ εκεί στο πάτο
μην το ψάχνεις φίλε δεν πάει παρακάτω.