Συναισθήματα

1η στροφή:

Πόνος, όταν ανέχεσαι τις πουστιές
και τις αφήνεις μέσα σου να μαζευτούν πολλές
εκείνες οι στιγμές, που δε κάνεις τίποτα γι’ αυτές
κι οι άλλες φορές, που κάθεσαι μόνος σου και κλαις.

Όταν δυο κλεφτές ματιές στο δρόμο συναντιούνται
και κάνουν πως δεν βλέπουνε και ούτε πως θυμούνται
τότε είναι που θέλεις να σε καταπιεί ο κόσμος όλος
σηκώνοντας το βλέμμα, ατελείωτος ο δρόμος.

Όταν τη μισή σου τη καρδιά έδωσες δώρο
σε κάποιον – κάποια που έφυγε μη ξέροντας το λόγο
μένοντας μισός κι εσύ γιατί τη πήρε μαζί
αναγκασμένος να ξεκινήσεις ζωή απ’ την αρχή.

Πόνος όταν μένεις μόνος και στη μάχη με τους
δικούς σου ανθρώπους βγαίνει πάντα νικητής ο χρόνος
πόνος ο λόγος που ψάχνεις το γιατί
μα τι να κάνεις δεν μπορείς να ξεφύγεις απ’ τη στιγμή.

2η στροφή:

Χαρά, όταν είσαι κλεισμένος σε μια αγκαλιά
και νιώθεις όλα τα προβλήματα να κάνουνε φτερά
εκεί που ο αέρας πήρε τα δάκρυα μακριά
τότε συνειδητοποιώντας ότι πια δεν είναι αργά.

Όταν όλες οι προσπάθειές σου βγαίνουν σε καλό
μπορώντας εύκολα να ξεχωρίσεις λάθος ή σωστό
ένα βλέμμα ικανοποίησης από τον κολλητό
μόνο ένα βλέμμα, ναι, είναι αρκετό.

Όταν ξέρεις ότι κάποιος, πάντα είναι εκεί για σένα
στα εύκολα, στα δύσκολα, σ’ όλα τ’ απωθημένα
όταν ανοίγεις το στόμα και με χαρά λες καλημέρα
μη θέλοντας με τίποτα ν’ αλλάξεις το θέμα.

Χαρά να μεγαλώνεις χωρίς να φοβάσαι
να αγαπάς, να αγαπιέσαι, να ξυπνάς, να κοιμάσαι
όταν βλέπεις έναν δρόμο, στην αρχή του να ‘σαι
κι όταν φτάνεις στο τέλος να μη ξεχνάς μα να θυμάσαι.