Θέλω πάλι

1η στροφή:

Θέλω πάλι πίσω στη γειτονιά μου να γυρίσω
θέλω πάλι να τρέχω και ν’ ανησυχώ πως θ’ αργήσω
θέλω πάλι κραιπάλη με τη μπάλα μες στη μασχάλη
και ματωμένα γόνατα να  τρέχουν σαν μελάνι, πάλι.

Τον καλύτερο μου φίλο ν’ αντικρύσω
μες στα μάτια να τον δω και να του πω πως δε θ’ αργήσω
πάω στη παλιά οικοδομή κακούς για να ξεκάνω
με το αεροβόλο δυο – τρεις, μπορεί και παραπάνω.

Θέλω πάλι στο σχολείο μου να γίνω
ο ποιο καλός τερματοφύλακας με φήμη μεγαλείο
πίσω να γυρίσω, τα πρόσωπα τους ν’ αγγίξω
των δύο κοπελιών που αγάπησα και δε θα σβήσω.

Στη σκιά της παλιάς αμυγδαλιάς από κάτω ν’ αράξω
και τα αμύγδαλα που σπάω να τα κατασπαράξω
μα μερικά να τα κρατήσω και να τα φυλάξω
για τον φίλο πίσω απ’ τα κάγκελα δάκρυα να στάξω.

Θέλω πάλι κάπου στα βόρεια να γυρίζω τσάρκα
όλους τους δρόμους, τα χωράφια να παίρνω σβάρνα
κι όταν κωλόγερος γίνω με πίπα στο στόμα
να λέω ότι όλα τα ‘ζησα με γέλιο και χρώμα.

2η στορφή:

Θέλω πάλι εποχές ξενοιασιάς και ελευθερίας
ευτυχία ν’ αντικρίζω σε λάμπες πλατείας
μέχρι αηδίας τα γόνατά μου μέσα στη λάσπη
και η μάνα να φωνάζει που έκανα μαύρη την άσπρη φόρμα.

Ώρα δεν υπήρχε τα ρολόγια στην άκρη
άκρη μόνο έβρισκα όταν νύχτωνε λιγάκι
θέλω πάλι το πρώτο χάδι
μα και το τελευταίο μου φιλί, ρε κάνε μου τη χάρη.

Όλα όσα έζησα κρατάω επ’ ώμου
απ’ τα καλά ως τα χειρότερα όλα για καλό μου
μερικά τα έβαλα σε τούτο το χαρτί μονάχα
γιατί δεν θα ήθελα μόνο στο μυαλό μου να τα ‘χα.

Θέλω πάλι το πρώτο κομμάτι, “Κράτα γερά”
ένα στίχο θα θυμίσω για να κλείσω απλά
“Να γελάς, να πονάς, να κυνηγάς ότι αξίζει
μην αφήνεις τίποτα γιατί πίσω δε γυρίζει”.